چه کسی تصور می‌کرد فضای نمور و تاریک یک سلول در زندانهای آریامهری و بعدها دیوارهای سادهٔ یک خانهٔ کوچک در خیابان بولوار (الیزابت) تهران
نمایش پست‌ها با برچسب علی اصغر بدیع زادگان. نمایش همه پست‌ها
نمایش پست‌ها با برچسب علی اصغر بدیع زادگان. نمایش همه پست‌ها
با مهدی ابریشمچی دربارهٔ تاریخچهٔ استقلال مالی مجاهدین
مجری: چگونه بحث استقلال مالی سازمان مجاهدین شروع شد؟ اصلاً چطوری مسائل مالی آن جمع کوچک حل می‌شد و بعد این سازمان بزرگ هم‌چنان حل می‌شود؟
بنیانگذاری سازمان مجاهدین خلق ایران
۱۵شهریور ۱۳۴۴
سازمان مجاهدین خلق ایران بنیان گذاشته شد!
روز ۱۵شهریور سال ۱۳۴۴، سازمان مجاهدین خلق ایران توسط بنیانگذار کبیر محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن و علی‌اصغر بدیع‌زادگان، بنیانگذاری شد.
پنجاه‌وهشتمین سال تأسیس سازمان مجاهدین خلق ایران
۱۵ شهریور ۱۳۴۴
«کسی باید می‌آمد
راه را تا قله‌های فتح، نشان می‌داد و بذر رزم می‌پاشید
در دشت ملال و یأس این میهن
بنیانگذاری سازمان مجاهدین خلق ایران
۱۵شهریور ۱۳۴۴
سازمان مجاهدین خلق ایران بنیان گذاشته شد!
روز ۱۵شهریور سال ۱۳۴۴، سازمان مجاهدین خلق ایران توسط بنیانگذار کبیر محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن و علی‌اصغر بدیع‌زادگان، بنیانگذاری شد.
میراث تاریخی مجاهدین خلق ایران
دکتر بهروز پویان، کارشناس علوم سیاسی از تهران
به آموزگارم و راهبر تاریخی چندین نسل به‌ویژه نسل من و پس از من مسعود رجوی که تماماً زیر هجوم ایدئولوژی ارتجاعی خمینی بودیم اما آرمان ِ انسان‌سازِ مسعود، ریسمان نجات‌مان شد و همه وجودمان پاسخ به دعوت رهایی بخش او شد
بنیانگذاری سازمان مجاهدین خلق ایران - قسمت اول
۱۵شهریور ۱۳۴۴
سازمان مجاهدین خلق ایران بنیان گذاشته شد!
روز ۱۵شهریور سال ۱۳۴۴، سازمان مجاهدین خلق ایران توسط بنیانگذار کبیر محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن و علی‌اصغر بدیع‌زادگان، بنیانگذاری شد.
محمد حنیف‌نژاد کیست؟
«مرگ بر فرزند انسان لازم گشته هم‌چنان که گردنبند برای نوعروس و من برای ملاقات اجداد پاکم چنان مشتاقم که یعقوب برای دیدار یوسف…».
بنیانگذاری سازمان مجاهدین خلق ایران
۱۵شهریور ۱۳۴۴
سازمان مجاهدین خلق ایران بنیان گذاشته شد!
روز ۱۵شهریور سال ۱۳۴۴، سازمان مجاهدین خلق ایران توسط بنیانگذار کبیر محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن و علی‌اصغر بدیع‌زادگان، بنیانگذاری شد. در شرایطی که در ایران روشهای سنتی و عافیت‌جویانه مبارزه به بن‌بست رسیده بود و سلطه دیکتاتوری شاه نفسها را در سینه‌ها حبس می‌کرد، همه مدعیان، تسلیم‌طلبانه در سازش با رژیم شاه یا منفعل و دنبال زندگی خود و یا مقهور سلطه ساواک شده بودند. اما بنیانگذاران کبیر مجاهدین، محمد حنیف‌نژاد و یارانش سعید محسن و علی‌اصغر بدیع‌زادگان، سازمان مجاهدین خلق ایران را بنیانگذاری کردند.
آنان تجربه‌های مبارزات ملی و آزادیخواهانه مردم ایران در دهه‌های گذشته را جمعبندی نموده و برای نخستین بار در تاریخ ایران یک سازمان انقلابی را بر اساس ایدئولوژی اسلام انقلابی، با نفی همه برداشتهای ارتجاعی و طبقاتی از اسلام و با خط‌مشی انقلابی و متکی بر انقلابیون حرفه‌یی و جان برکف، بنیان گذاشتند.
بنیانگذاران سازمان مجاهدین خلق ایران دریافتند که مبارزات پارلمانی و سیاسی همواره توسط دیکتاتوری سرکوب می‌شود و به نتیجه مطلوب نمی‌رسد. این بود که مبارزه انقلابی و ضد بهره‌کشانه پیشه کردند، یعنی مبارزه‌یی با مشی مسلحانه، حرفه‌یی و تمام‌عیار. قبل از آنها در فرهنگ رایج چنین چیزی وجود نداشت. یعنی هر کس در حاشیه کار و زندگیش، دست به‌کار سیاسی می‌زد و در حقیقت مبارزه جدی در کار نبود. علاوه بر این، بنیانگذاران سازمان مجاهدین خلق ایران، به پیدا کردن عناصر انقلابی و تربیت کردن آنها همت گماشتند. اما از همه مهم‌تر، این بود که مجاهدین و محمد حنیف‌نژاد یک دگم تاریخی را شکستند و پرده ارتجاع را از روی آرمان اسلام و توحید برداشتند.
اندیشه بنیانگذاری سازمانی با اعضایی حرفه‌یی برای مبارزه به سالها پیش برمی‌گشت. حنیف‌نژاد به‌دلیل فعالیتهای گسترده‌یی که داشت، دو روز پیش از رفراندوم قلابی شاه در بهمن ۱۳۴۱از طرف ساواک شاه دستگیر شد. او در زندان تحلیلهای سیاسی و برداشتهای ایدئولوژیک جدیدش را نوشت و برای دوستانش به بیرون فرستاد. حنیف‌نژاد پس از آزادی از زندان و در جریان سرکوب خونین قیام ۱۵خرداد ۴۲همراه با یکی از دوستانش به نام سعید محسن به مطالعه جنبشها و مبارزات مردم ایران و به‌ویژه مطالعه درباره روش احزاب سیاسی ایران و علل شکست آنها پرداخت. حنیف‌نژاد و سعید محسن به این نتیجه رسیدند که علت اصلی شکست مبارزات گذشته مردم ایران، فقدان یک رهبری ذیصلاح انقلابی، مجهز به علم مبارزه و دارای تئوری انقلابی و آماده برای مبارزه و عمل انقلابی بوده است.
در مورد شرایط مشخص پس از سرکوب قیام ۱۵خرداد هم که اشکال رفرمیستی مبارزه به بن‌بست رسیده بود، بنیانگذاران مجاهدین به این نتیجه رسیدند که دوران کارهای رفرمیستی سپری شده است و برای مقابله با رژیم دیکتاتوری و وابسته شاه راهی جز مبارزه مسلحانه وجود ندارد. این کشف انقلابی، نطفه اولیه تشکیل سازمانی بود که بعدها سازمان مجاهدین خلق ایران نامیده شد.
محمد حنیف‌نژاد، سعید محسن و اصغر بدیع‌زادگان در نیمه شهریورماه ۱۳۴۴هسته اولیه سازمان مجاهدین خلق ایران را بنیانگذاری کردند. مجاهد کبیر محمد حنیف‌نژاد با درکی نوین و خلاق به دور از برداشتهای ارتجاعی و استثماری، از ایدئولوژی توحید و اسلام، قرآن و نهج‌البلاغه را به‌عنوان اصیل‌ترین منابع این ایدئولوژی و راهنمای عمل، مطالعه کرد و به تبیین مفاهیم آن پرداخت.
او با همان جدیت، مکاتب فلسفی، اجتماعی و انقلابی دیگر را نیز مطالعه کرد. برای حنیف‌نژاد حل مسائل انسان و به‌خصوص انسان معاصر و مردم دردمند استثمار شده جامعه ایران، مهم بود. محمد حنیف‌نژاد معتقد بود هر نظری که انسان را در راه تکامل هدایت کند و هر مکتبی که انسانهای به زنجیر کشیده را آزاد سازد، تکامل‌دهنده است و باید از دستاوردهای انقلابی دیگران استفاده نمود.
حنیف‌نژاد معتقد بود وظیفه و رسالت انسان صرفاً شناخت جامعه نیست، بلکه باید آن را در جهت تکامل تغییر داد. احساس مسئولیت نسبت به سرنوشت انسانهای مظلوم و تحت استثمار جامعه، او را به‌عمل فرامی‌خواند. حنیف‌نژاد اعتقاد داشت که اگر یک روشنفکر و یک مبارز با توده‌های مردم و در کنار آنها نباشد و اگر سالها در محیطی دربسته به مطالعه کتاب و تفکر و اندیشه بپردازد، محال است بتواند کوچکترین تغییری در وضع جامعه به‌وجود آورد.
در آن روزگار جو غالب این بود که انقلابی بودن، یعنی مخالف خدا و ضد مذهب! و ضمناً اعتقاد به اسلام داشتن، یعنی مدافع استثمار و مدافع طبقات! اما محمد حنیف‌نژاد فرمولی عرضه کرد که می‌گفت: «در زمینه‌های اقتصادی اجتماعی مرزبندی اصلی، نه بین با‌خدا و بی‌خدا، بلکه بین استثمارشونده و استثمارکننده است»، محمد حنیف‌نژاد در تهیه و تدوین مباحث ایدئولوژیک سازمان خود نقش تعیین‌کننده داشت.
درخشش و شکوه تاریخی که در اسم حنیف‌نژاد متجلی است و بذر مجاهدین را کاشت، از همین‌جاست. یعنی که گروهی اندک، منهای هرگونه امکانات، یک‌چنین قدم تاریخی بزرگی برداشتند.
بنیانگذار سازمان مجاهدین خلق ایران، محمد حنیف‌نژاد به‌راستی یک انقلابی بزرگ و خلاق بود. زندگی او نمونه‌یی است از زندگی انقلابیون بزرگ که به‌اسارت و بندگی تن در نمی‌دهند و به‌رغم فشارها و شکنجه‌ها، با قدمهای استوار برای تحقق بخشیدن به یک زندگی انسانی به‌پیش می‌روند.
سازمان مجاهدین خلق ایران در سالهای گذشته به‌رغم تمامی تو‌طئه‌ها و تهاجمهایی که برای نابودی آن از طرف شاه و شیخ به‌عمل آمد، با تقدیم ۱۲۰هزار شهید در راه آزادی ایران از توفانهای سهمگین سیاسی، نظامی، ایدئولوژیک و تشکیلاتی عبور کرد و پرتوان و قدرتمند به امید آینده مردم ایران تبدیل شد.
وفاداری به آرمان آزادی و فدای بی‌چشمداشت برای رهایی مردم ایران، رمز ماندگاری سازمانی است که روز 15شهریور 1344بنیان گذاشته شد. سازمانی که خود ستون فقرات یک مقاومت و ائتلاف پایدار برای رهایی ایران است.
بنيانگذاران سازمان مجاهدين خلق ايران
آيا مي خواهيد بدانيد بنيانگذاران سازمان مجاهدين چه كساني بودند؟
بنيانگذاران كبير سازمان مجاهدين خلق ايران محمد حنيف نژاد، سعيد محسن و اصغر بديع زادگان در سحرگاه چهارم خرداد 1351 همراه با دو تن از ياران پاكبازشان مجاهدين شهيد محمود عسكري زاده و رسول مشكين فام (اعضاي مركزيت مجاهدين است) جاودانه شدند.
آن روز خورشيد سواران ما به خاك افتادند تا خورشيد جاودانه انقلاب بر بام ايران طلوع كند. آنان راهگشاياني بودند چنگ انداخته بر سقف بلند توحيد و انقلاب كه بر جبر شرايط شوريدند و سمند سركش ناممكن را رام كردند. آنان، تكيه زده بر خورشيد، از ژرفاي جريان خودبه خودي رودها سر بر كشيدند و در پرتو يقين شفافشان به پيروزي خلق، دميدن محتوم صبح آزادي را بشارت دادند. خروش آنان را هم اينك در ستيغ همه كوهها، در بلند همه ابرها و در وسعت همه صحراهاي ايران زمين مي توان شنيد.
محمد حنيف نژاد، بنيانگذار سازمان مجاهدين خلق ايران از جمله انقلابيون جواني بود كه در سالهاي اول دهه چهل به جمعبندي مبارزات مردم ايران و علل شكستهاي انقلاب مشروطه، نهضت جنگل، نهضت ملي به رهبري دكتر محمد مصدق و هم چنين جبهه ملي دوم پرداخت. حنيف كبير علت اصلي همه ناكاميهاي مبارزاتي را، به رغم همه فداكاري ها و از خود گذشتگيهاي مردم، در ضعف رهبري جنبش يافت. واقعيت اين بود كه با تغيير شرايط، و در دوراني كه شاه دست به يك چرخش تاريخي براي تغيير نظام بورژوا ـ ملاك كشور به نظام بورژوازي كمپرادور زده بود، ضعف تاريخي و بي كفايتي رهبران جنبش بيش از هر وقت ديگر خود را نمايان مي ساخت. شكست تظاهرات مردمي در 15خرداد سال 42 نيز به خوبي نشان داد كه دوره مبارزاتي رفرميستي به پايان رسيده و اگر راهي براي نجات خلق و ميهن متصور است، بايستي آن را تنها در مبارزه انقلابي مسلحانه جستجو كرد. اما اين راه، راهي بس دشوار بود و الزاماتي را طلب مي كرد كه دست نيافتني به نظر مي رسيد. اين بود كه رهبران بيكفايت آن زمان جنبش، همگي در برابر شرايط تسليم شدند و هر يك به نحوي به توجيه دست كشيدن از مبارزه و رها كردن مردم پرداختند.
در چنين شرايطي حنيف به اتفاق ياران پاكبازش، مجاهدين شهيد سعيد محسن و اصغر بديع زادگان، با اراده اي استوار و ايماني خلل ناپذير طرحي نو در فلك مبارزاتي مردم ايران در انداختند. براي اولين بار در تاريخ مبارزات رهاييبخش مردم ما در شهريور ماه سال 1344 سازماني با ايدئولوژي توحيدي، آرمانهاي مردمي و مشي انقلابي مسلحانه بنيان گذارده شد. سازمان شش سال تمام در اختفاي مطلق به كار عضوگيري، آموزش ايدئولوژيك و سياسي كادرها و اعضا و مدون كردن تجربيات و دستاوردهاي ايدئولوژيك ـ انقلابي پرداخت. مجاهدين در اول شهريور ماه 1350 مورد يورش وحشيانه ساواك قرار گرفتند.
دشمن زخم خورده به شكنجه وحشيانه و اعدام پيشتازان انقلاب پرداخت و در چهارم خرداد سال 51 بنيانگذاران سازمان را به جوخه تيرباران سپرد. هر چند حنيف و يارانش «با دهان پر از خورشيد و چخماق» سرود شهادت خواندند، اما راهي كه آغاز شده بود ادامه يافت. خلق قهرمان ايران در ابعادي وسيع سازمان پيشتازش را شناخت و دريافت كه بن بست تاريخي مبارزات شكسته و راه نوين انقلابي گشوده شده است.
براي خواندن ادامه مطالب بنيانگذاران سازمان مجاهدين مي توانيد به كتاب بنيانگذاران سازمان مجاهدين خلق ايران در لينك زير مراجعه كنيد:
http://www.mojahedin.org/links/books/bonyangozaran.pdf
