مریم رجوی: اعتصاب و اعتراض بازاریان شریف تهران برای دومین روز هرچه گسترده‌تر شد و بازارهای مختلف مانند بین‌الحرمین، چهارسوق، ساختمان آلومینیوم، بازار جعفری، سرای ملی، لاله‌زار، توپخانه، چراغ برق، سرچشمه و دیگر نقاط را در برگرفت.
نمایش پست‌ها با برچسب اعتصاب. نمایش همه پست‌ها
نمایش پست‌ها با برچسب اعتصاب. نمایش همه پست‌ها
خانم مریم رجوی - ۲۲ مهر ۱۴۰۴
خانم مریم رجوی با جلب توجه جامعه بین‌المللی نسبت به اعتصاب و سرنوشت ۱۵۰۰زندانی زیر اعدام در زندان قزلحصار، خواهان اقدام بلادرنگ ملل متحد، کشورهای
کامیون‌های خاموش، اما صدایی بلندتر از همیشه؛ اعتصاب رانندگان و پژواک خشم یک ملت
در نخستین هفته خرداد ۱۴۰۴، جاده‌های ایران شاهد سکوتی پرصداتر از همیشه بودند. کامیون‌ها خاموش شدند، اما صدای اعتراض رانندگان باری، به یکی از رسا‌ترین فریادهای معیشتی-سیاسی در سالهای اخیر تبدیل شد.
پنجاه‌و چهارمین هفته اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در زندانهای مختلف
پنجاه‌وچهارمین هفته اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در زندانهای مختلف
پیوستن زندان گنبد کاووس به کارزار "سه‌شنبه‌های نه به اعدام"
ایران؛ موج فریادهای دادخواه زندگی
«زندگی» به خیابانهای ایران آمده است تا فریادی را از نهایت دادخواهی، به گوش حاکمان برساند؛
دشمن کارگران، روضه‌ای خواند که هیتلر متعجب گردید
خامنه‌ای به‌مناسبت روز کارگر، یاوه‌ها، دروغها و خزعبلاتی گفت که هیتلر در کتاب «نبرد من» چنین ادعاهایی در مورد کارگران آلمان نکرده بود.
گرامیداشت روز جهانی کارگر در ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۲ - فراخوان به حمایت از اعتصابهای کارگران صنایع نفت و پتروشیمی در سراسر میهن
گرامیداشت روز جهانی کارگر در ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۲
فراخوان به حمایت از اعتصابهای کارگران صنایع نفت و پتروشیمی در سراسر میهن
پاسخ مردم به خامنه‌ای چیست؟
یک هم‌وطن: امروز ۱۲مهر اصفهان طالقانی همه کسبه‌ها اعتصاب کردند.
خامنه‌ای ـ ۱۱مهر ۱۴۰۱:
نشستند برنامه‌ریز کردند. برنامه‌ریزی کردند
رخداد ـ ایران در قیام و اعتصاب
ایران در آستانهٔ ورود جلاد۶۷ یک پارچه در قیام و اعتراض است
جوانان شورشگر:
مرگ بر خامنه‌ای
پیام شعله‌ور ایران به گردهمایی بزرگ مقاومت
ایران یکپارچه اعتراض و اعتصاب است. از اعتراض پزشکان تبریز و جامعه پزشکی ساری و پزشکان شیراز تا استادان دانشگاه آزاد و سرایداران مدارس در مشهد.
پیام بایکوت جهانی رئیسی و ظهور اعتصابهای پساانتخابات
بیش از یک هفته از انتصاب ابراهیم رئیسی می‌گذرد و شمار رؤسای جمهور و مقامات جهانی که به وی تبریک گفته‌اند کمتر از ۲۰ مقام رسمی است. آن تعدادی هم که تبریک گفته‌اند، ۹۰ درصدشان متحدان سیاسی آخوندها و همراه یا دنباله‌رو آخوندها هستند.
تمام وعده‌های رئیسی دروغ است
آخوند رئیسی این روزها مدام در حال وعده‌درمانی است. اما تمام وعده‌هایش دروغ است. مشکلات اقتصادی و اجتماعی با مشارکت مردم در حاکمیت حل می‌شود.
رخداد ـ قیام نفتگران رودروی آخوند قتل‌عام
هم‌زمان با بیرون آوردن جلاد۶۷ از صندوقها و شکست پروژه مشارکت خامنه‌ای، کارگران و نفتگران میهن با زبان اعتصاب رودروی نظام قتل‌عام ایستادند
خانم مریم رجوی با درود به نفتگران و کارگران اعتصابی، کارگران و جوانان را به حمایت از آنان فراخواند
کارگران صنایع نفت و پتروشیمی در پی پاسخ نگرفتن مطالباتشان برای افزایش دستمزدها و کاهش روزهای کاری به ۲۰روز درماه از روز ۲۹خرداد دست به اعتصاب زده و بتدریج شمار بیشتری از کارگران و کارکنان شرکت‌های پتروشیمی به آنها پیوسته‌اند.
اول ماه مه روز جهانی کارگر گرامی باد
نگاهی به سابقه تاریخی
روز اول ماه‌مه سال ۱۸۸۶، در آمریکا بیش‌از چهارصدهزار کارگر برای کاهش زمان کار روزانه‌شان، از ۱۴ساعت به۸ساعت، دست به اعتصاب زدند. در روز سوم اعتصاب، پلیس، کارگران را به‌گلوله بست، پنج کارگر کشته و عده‌یی مجروح شدند.
پا سخ به سئوالات ضرورت سرنگونی رژیم-قسمت سوم
💥مریم رجوی:
- با رژیمی که عامل اسارت ایران وایرانی ونیروی جنگ وکشتار در منطقه است،چه بایدکرد؟
۲۰سال ازعمر این رژیم را، مدعیان اصلاحات برسرِکار
بوده اند و جز خدمت به نطام کاری نکرده اند
💥ازآغازتا طوفان
تداوم اعتصاب کامیون داران،شروعی برای اتحادویکی شدن
حمایت ازاین اعتصاب درفضای مجازی
فراخوانهابرای اعتصاب سراسری
اعتصابها، یک «نه» بزرگ به تمامیت نظام ولایت فقیه
💥چه گوارا
ماجرای محاصره شدن«چه گوارا»و یارانش/مجروح شدن و دستگیری وی
سخنان چه گوارا پس از دستگیری، درباره وضعیت انقلاب دربولیوی
پس ازاعدام چه گوارا، جسد او را به تماشای عموم گذاشتند،چرا؟
💥چه گوارا
سخنان«ژان پل سارتر»درباره چه گوارا
آخرین نامه چه گوارا به همسرو فرزندانش
پاسخ چه گوارا به کسانی که معتقدند؛ ستاره انقلاب غروب کرده است
💥چه گوارا
فرازهایی از سخنان این انقلابی بزرگ
آزادکننده نیستم،آزادکننده وجودندارد. این مردمند که خود را آزاد می کنند»
«خواهم کوشید بی توجه به نتیجه نهایی، براعتقاد خود پایدار بمانم»
💥ترانه «فرمانده چه گوارا» به یاد و در وصف این انقلابی بزرگ معاصر
پا سخ به سئوالات ضرورت سرنگونی رژیم-قسمت اول
🎥آیاخمینی تکرارخواهدشد؟
- برخی مدام این شبهه روایجاد میکنند که «از کجا معلوم بعد ازسرنگونی دیکتاتوری ولایت فقیه، شاهد ظهوردیکتاتوری بدتری نباشیم؟»
دراین کلیپ به بررسی این سوال می پردازیم
💥اعتصاب سراسری چیست و چه تاثیراتی روی دیکتاتوری و قیام علیه آن دارد؟
- مثالهای این نوع اعتصاب درمیهن خودمون و سایرکشورها
🎥تفاوت مقاومت مشروع با تروریسم چیست؟
- مجاهدین، سوژه یکی از کثیف ترین پروژه های شیطان سازی تاریخ و در مرکزآن، اتهام تروریسم
- قانون وعدالت و اعلامیه جهانی حقوق بشر دراین باره چه می گوید؟
🎥تفاوت مقاومت مشروع باتروریسم چیست؟
- مقاومت در برابر یک رژیم سرکوبگر، انتخاب یا ضرورت؟
💥مریم رجوی: ... سرنگونی این رژیم، لاجِرَم قیمت میخواهد، فداو صداقت میخواهد، سازمان و تشکیلات میخواهد، جایگزین مستحکم سیاسی میخواهد، کانون شورشی میخواهد و ارتش آزادی!
- جنبشهای مقاومت درجنگ جهانی دوم و نبردهای استقلال آمریکا
- بیانیه استقلال آمریکا چه میگوید؟
💥آیاکانونهای شورشی، توان مقابله با دیکتاتوری ولایت فقیه را دارند؟
- کانونهای شورشی که پراکنده هم هستند، چطور می توانند از پسِ نیروهای سرکوبگر که تعدادشون بیشتر است بربیاید؟
- کیفیت یعنی چه؟
- کیفیت یعنی چه؟
🎸ترانه«ایرانِ آزاد»
🎤حبیب
با یکدیگرهم پیمانیم
ما از آزادی می خوانیم
در پیکاری بس شورانگیز
ما ضربٰٰ‌آهنگی یکسانیم....
همصدا،هم نفس، بشکنیم این قفس
نغمه کن، زنده باد ایرانِ آزاد
اول ماه مه روز جهانی کارگر گرامی باد
نگاهی به‌سابقه تاریخی
روز اول ماه‌مه سال ۱۸۸۶، درآمریکا بیش‌از چهارصدهزارکارگر برای کاهش زمان کار روزانه‌شان، از ۱۴ساعت به ۸ساعت، دست به‌اعتصاب زدند. در روز سوم اعتصاب، پلیس، کارگران را به‌گلوله بست، پنج‌کارگر کشته و عده‌یی مجروح شدند. روز چهارم ماه‌مه، کارگران به‌اعتراض دسته‌جمعی بزرگتری دست زدند که درجریان آن، چندتن از افراد پلیس، براثر بمبی که به‌میانشان پرتاب شد، کشته شدند. پلیس، رهبران اعتصاب را دستگیرکرد. چهاررهبر اعتصاب پس‌از محاکمه اعدام شدند. اما مبارزه کارگران ایالات‌متحده بی‌ثمرنماند و نزدیک‌به‌پانصدهزارکارگر حق هشت‌ساعت کار روزانه را به‌دست آوردند. سه‌سال بعد در ژوئیه ۱۸۸۹، کنگره بین‌الملل سوسیالیست، درپاریس، تصمیم گرفت روز اول ماه‌مه را روز بین‌المللی همبستگی کارگران اعلام کند و هرساله مراسمی به‌این‌مناسبت برگزار نماید.
روزکارگر در ایران
در ایران جشن اول ماه‌مه، برای اولین‌بار، درسال ۱۲۹۹ برگزار شد. دردوره دیکتاتوری رضاشاه، این‌مراسم اغلب به‌صورت مخفیانه برپا می‌شد. بعداز سقوط رضاشاه، دوباره امکان برگزاری علنی این‌جشنها پیدا شد و بعضی از اسناد تاریخی از تظاهرات بزرگ اول ماه‌مه درسالهای ۲۴ و ۲۵ حکایت دارند. درسال ۱۳۳۱، به‌دستور دکترمصدق، روز اول ماه‌مه، عید کارگران و تعطیل رسمی اعلام شد. اما پس‌از کودتای ننگین ۲۸مرداد، مجدداً این‌مراسم، مخفیانه برگزار می‌شد. چندی بعد شاه، روز تولد پدرش - ۲۴اسفند- را روزکارگر اعلام کرد! ولی، با اوجگیری جنبش دانشجویی در داخل و خارج‌کشور و افشای ماهیت سرکوبگر و فاسد رژیم درافکار بین‌المللی، شاه ناچار به‌عقب‌نشینی شد و روز اول ماه‌مه، به‌عنوان روزکارگر، تعطیل کارگری اعلام شد. درسالهای آخر حکومت شاه، از طرف اتحادیه‌ها و سندیکاهای فرمایشی، مراسمی به‌نام «روزکارگر» برای ستایش از به‌اصطلاح خدمات شاه به‌کارگران ! برپا می‌شد که مورد نفرت توده‌ها بود.
پس‌از انقلاب۵۷، سازمان‌مجاهدین خلق ایران اولین‌مراسم باشکوه روزکارگر را درکرج و درگرامیداشت خاطره کارگران جهان‌چیت که درسال ۵۰ به‌دست مأموران سرکوب رژیم‌شاه شهید شده بودند، برگزارکرد. درهمین‌سال، حزب جمهوری و یک‌ارگان کارگری دولتی نیز برای عقب نیفتادن از صحنه، اعلام راهپیمایی کردند. درسال ۵۹، سازمان‌مجاهدین میتینگ بزرگ روزکارگر را در ترمینال خزانه تهران برگزار کرد. چند گروه سیاسی دیگر نیز برگزاری مراسم روزکارگر را درمحلهای جداگانه اعلام کرده بودند.
خمینی دجال هم درپیامی که به‌مناسبت روزکارگر فرستاد، علاوه برحرفهای سخیفی درمورد کارگران از این‌قبیل که: کار و کارگر به‌گروه خاصی محدود نمی‌شود بلکه همه ملت کارگرند!، به‌سمپاشی علیه گروههای مترقی و اساساً مجاهدین پرداخت. او با گفتن دروغهای رذیلانه‌یی از این‌قبیل که: «آنان که به‌اسم طرفداری از کارگران از کار آنان جلوگیری میکنند و پشت نقاب طرفداری از دهقانان، خرمنهای آنان را، که حاصل دسترنج یک‌ساله آنان است، به‌آتش می‌کشند و زیر ماسک خدمت به‌کارگران، درکارخانه‌ها با تمام توان اخلال میکنند، این‌روز از آنان نیست»، تلاش کرد تا کینه‌توزی کور و خصومت هیستریک مزدوران جنایتکار خود علیه مجاهدین را برانگیزد. آن‌روز خیل چماقداران، مراسم روزکارگر را درهمه‌جا مورد تهاجم قرار دادند. اما تمرکز اصلی تهاجم بر روی مراسم مجاهدین درترمینال خزانه بود. رژیم به‌این‌منظور تدارک ویژه‌یی دیده و پاسداران و مزدوران مسلح خود (با لباس شخصی) را با سازماندهی مشخص و به‌طور گسترده به‌این‌مراسم گسیل داشت. قرار بود مسعودرجوی دراین‌مراسم سخنرانی کند. اما مجاهدین با کشف توطئه ترور مسعود، سخنرانی وی را ملغی کردند. دراین‌مراسم براثر حملات وحشیانه مزدوران خمینی به‌مجاهدین و مردم شرکت کننده، حداقل ۳۰۰تن مضروب و مجروح شدند، اما مجاهدین توانستند توطئه بزرگ رژیم را خنثی کنند.
اعتصابهای مهم کارگران و زحمتکشان ایران
طبقه کارگر ایران طی بیش‌از نیم قرن گذشته، مبارزات خونینی را برای کاستن از شدت ستم و استثمار و احقاق حقوق اولیه خود به‌پیش برده است. گرچه رشد طبقه کارگر ایران، به‌لحاظ کمی، از دهه چهل آغاز شده، اما پیش از آن نیز کارگرانی که درصنایع نفت و نساجی کار می‌کردند، مبارزاتی را از سر گذرانده‌اند. یکی از بزرگترین اعتصابهای کارگری، اعتصاب سراسری یک‌صدهزارنفر از کارگران نفت جنوب، در۲۳ تیرماه ۱۳۲۵ بود که خواستهای سیاسی از قبیل تغییر استاندار وقت و عدم دخالت شرکت نفت در امور داخلی ایران در برداشت. این‌اعتصاب مورد یورش و سرکوب قرار گرفت و ۴۶ کشته و ۱۷۰مجروح برجای گذاشت. درمورد عظمت این‌اعتصاب، درکتاب ”پنجاه‌سال نفت ایران“ آمده:
«ازروی کمال انصاف و بی‌طرفی و حقیقت‌بینی باید گفت بهبود وضع کارگران نفت، درسالهای آخر عملیات شرکت درایران، مرهون دو نکته اصلی بود: اول، آزادی بیان که پس‌از خروج ارتش بیگانگان در ایران حاصل شد و کارگران توانستند وضع اسفناک و مشقت‌بار خود را تا حدی شرح دهند؛ دوم اعتصاب بزرگ ۲۳تیرماه ۱۳۲۵ که قدرت عظیم آنها را برای گرفتن حق خود واضح و آشکار ساخت و به‌شرکت فهماند که دیگر ادامه رویه سابق محال است و باید سریعاً رفتار خود را تغییر دهد. قانون کار و بیمه‌های اجتماعی و تعیین حداقل دستمزد و اصلاحات دیگری که در سالهای اخیر، کم‌وبیش در ایران انجام گرفته، همه و همه، مرهون اقدامات دسته‌جمعی کارگران نفت است».
این‌اعتصاب، دولت انگلیس را به‌شدت دچار نگرانی کرد. چندکشتی جنگی به‌بنادر جنوب فرستاد و دیگر نیروهای نظامی خود را در منطقه خلیج‌فارس آماده برای دخالت دروضعیت خطیر احتمالی کرد.
اعتصاب زحمتکشان کوره‌پزخانه‌ها در ۲۳خرداد ۱۳۳۸، به‌خاطر افزایش دستمزد، که منجر به‌کشته‌شدن پنجاه‌کارگر - زن و مرد و کودک - شد و اعتصاب کارگران جهان‌چیت درسال ۵۰ که آن نیز توسط مزدوران رژیم‌شاه به‌خاک‌وخون کشیده شد، از نمونه‌های برجسته مبارزات کارگران هستند. اما اعتصاب کارگران و کارکنان صنعت نفت در سال ۱۳۵۷ و قطع صدور نفت ضربه کمرشکنی بود که بررژیم سلطنتی وارد آمد و در پی آن، قیام مسلحانه خلق، در ۲۲بهمن، نظام پوسیده شاهنشاهی را برای همیشه به‌گور سپرد.
بعداز انقلاب۵۷، کارگران و زحمتکشان ایران نیز مثل دیگر اقشار جامعه امید داشتند به‌حقوق منصفانه خود دست یابند.
آنها براساس تجربه‌شوراها که درروزهای قیام ضدسلطنتی شکل گرفته و پس‌از انقلاب نیز درکارخانه‌ها، ادارات، دانشگاهها و دیگر مؤسسات عمدتاً توسط سازمان‌مجاهدین ترویج می‌شد، خواستار این‌بودند که همچنان اداره امور به‌صورت شورایی و با مشارکت و نظارت خود کارگران و کارکنان باشد. رژیم، ابتدا خود را ناگزیر از پذیرش شوراهای موجود درکارخانجات دید. سپس با طرح و نقشه مشخص، یک‌به‌یک‌به‌سراغ این‌شوراها و دست‌اندرکاران آنها رفت و باتصاحب مدیریت کارخانه و مواضع کلیدی و گسیل و نفوذدادن مزدوران خود، به‌تدریج شوراهای این‌کارخانه‌ها را به‌چنگ آورد و سپس به‌تصفیه، اخراج و یا به‌زندان‌افکندن رهبران قبلی پرداخت. اگر ترکیب کارکنان و شرایط و تعادل قوای محیط به‌او اجازه چنین کاری را نمی‌داد، با توسل به‌تهدید و تطمیع و یا پاپوش‌درست‌کردن، اقدام به‌انحلال شورای مزبور می‌نمود. سپس شورای فرمایشی و دلخواه خودش را تشکیل می‌داد و یا اگر شرایطش نبود، اساساً دستگاه شورا را برمی‌چید.
اعتراضات کارگری درسالهای اخیر و ابعاد سرکوبی
رژیم‌خمینی یکی از ضدکارگری‌ترین رژیمهای موجود درجهان‌کنونی است. این‌رژیم و کارفرمایانی که تحت‌نظام ظالم و سرکوبگر آن عمل میکنند، هرگونه اجحافی علیه کارگران را بادست‌باز انجام می‌دهند و هیچ‌گونه مرزسرخ جدی برایشان متصور نیست. به‌یقین درهیچ کشوری نهادهای ضدکارگری تا این‌اندازه دست‌باز برای ستم و فشار علیه کارگران ندارند. موج اعتراضات کارگری در ایران که درطبقه‌بندی اعتراضات اقشار مختلف، همواره درردیف اول و یا دوم قرار گرفته، به‌خوبی نشان‌دهنده میزان ستم و تجاوز سیستماتیک به‌حقوق آنهاست. این‌اعتراضات که هرساله نسبت به‌سال قبل روند صعودی و گاه چندین‌برابر را نشان می‌دهد، اغلب هنگامی صورت می‌گیرد که این‌زحمتکشان، کارد به‌استخوانشان رسیده باشد. اعتراضات کارگران شامل اعتراض و تحصن علیه سیاستهای ضدکارگری رژیم آخوندی، تعطیلی کارخانه یا عدم دریافت حقوق ماهانه به‌مدت چندین‌ماه و گاه تا یک‌سال یا حتی بیشتر است، اعتراض بخصوصی‌سازی کارخانه‌های تولیدی، برخوردارنبودن از حق بیمه‌درمانی و مزایای کارگری در شرایط سخت و اخراج کارگران واستفاده ازکود‌کان در کاربوده است.
