ابعاد ممنوعیت تظاهرات ۳۰ خرداد در پاریس توسط دولت فرانسه، بار دیگر پرده از یک واقعیت تلخ برداشت:
تلاش برای به سکوت کشاندن صدای دادخواهی، رابطهای مستقیم با مطلوبات حکومت آخوندها دارد. منع فریاد علیه اعدامها و نقض حقوق بشر در ایران، نشاندهندهی نبردی است که اکنون مرزها را درنوردیده است.خانم اینگرید بتانکور در کنفرانس ایران آزاد (۳۱ خرداد) با اشاره به اعدام جوانانی چون بابک علیپور و پویا قبادی تاکید کرد که رژیم نهتنها تروریسم، بلکه اکنون سرکوب را به کشورهای آزاد صادر میکند. به سکوت کشاندن یک تجمع مسالمتآمیز در مهد دموکراسی، همسویی با استبدادی است که جوانان ایران با جان خود در برابر آن ایستادهاند.
امروز مشخصات دو جبهه در ایران آشکارتر از همیشه است؛ در یک سو رژیمی که فراتر از مرزهایش دست به سرکوب میزند، و در سوی دیگر، نسل جدیدی که مصمم به ساختن یک جمهوری دموکراتیک است. رژیم میداند آلترناتیو واقعی کجاست و به همین دلیل از سازماندهی این صدای جهانی وحشت دارد. حق مردم ایران برای مبارزه و شنیده شدن صدایشان، باید در سراسر جهان بهرسمیت شناخته شود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر