گردهمایی جهانی ایران آزاد ۲۰۲۶، بار دیگر به نقطهای کلیدی برای بررسی استراتژیک تحولات ایران و مواضع قاطع بینالمللی در برابر استبداد حاکم تبدیل شد.
در دومین روز این رویداد، سخنرانی خانم اینگرید بتانکور، کاندیدای پیشین ریاستجمهوری کلمبیا و مدافع سرشناس حقوق بشر، زاویه دید جدیدی از وضعیت ایران و وظایف مبرم جامعه جهانی را به تصویر کشید. بتانکور با پیوند زدن مقاومت شجاعانه زندانیان سیاسی در داخل کشور به سیاستهای سازشکارانه غرب، بر ضرورت حیاتی بهرسمیت شناختن حق مقاومت مردم ایران تأکید کرد.صدایی که با دیوار سلولها خفه نمیشود
بتانکور سخنان خود را با ترسیم فضایی ملموس و تکاندهنده از واقعیت جاری در زندانهای ایران آغاز کرد؛ جایی که جوانان هر شب با شنیدن صدای گامهای نزدیکشونده به سلولهایشان، میان ترس و ایستادگی دست به انتخاب میزنند. او با بزرگداشت نام قهرمانانی چون بابک علیپور و پویا قبادی، خاطرنشان کرد که برخلاف توهم رژیم، اعدام نتوانسته شعلهی این آرمان را خاموش کند، بلکه صدای آنان را رساتر کرده است.
به باور بتانکور، پیام مخابره شده از این سلولها، ایستادگی و قدرت است. رد همزمان استبداد گذشته (شاه) و دیکتاتوری مذهبی کنونی (آخوندها) در کلام این جوانان، نشان میدهد که نبرد امروز، انتخاب بین دو روی یک سکه نیست، بلکه حرکت نسل جدید به سوی یک جمهوری دموکراتیک و مستقل است.
تناقض در قلب پاریس؛ وقتی سرکوب صادر میشود
بخش مهمی از سخنان بتانکور به انتقاد صریح از تصمیم مقامات فرانسوی در ممنوعیت تظاهرات مسالمتآمیز اپوزیسیون در پاریس اختصاص داشت. او که فرانسه را کشور دوم خود میداند، این اقدام را یک «تناقض دردناک» و مغایر با اصول بنیادین حقوق بشر خواند. بتانکور هشدار داد که رژیم ایران پس از دههها صدرات تروریسم، اکنون در حال صادر کردن «سرکوب» به قلب کشورهای آزاد است. به سکوت کشاندن فریاد همبستگی با مردم ایران در اروپا، سیگنال خطرناکی به دیکتاتورها میفرستد: اینکه کشورهای دموکراتیک در بزنگاهها، ارزشهای خود را قربانی منافع زودگذر میکنند. وی با یادآوری توطئه خنثیشده بمبگذاری سال ۲۰۱۸ در نزدیکی پاریس، تأکید کرد که باجدهی و ترس، قیمت گزافی دارد که معمولاً با جان انسانها پرداخت میشود.
راهکار واقعی: نفی مداخله نظامی و تکیه بر اراده داخلی
کاندیدای پیشین ریاستجمهوری کلمبیا با اشاره به اقدامات بینالمللی علیه تأسیسات هستهای رژیم، تصریح کرد که جهان دیگر نمیتواند تهدیدات این حکومت را نادیده بگیرد. با این حال، او یک مرزبندی دقیق استراتژیک را ترسیم کرد: عملیات نظامی خارجی هرگز نمیتواند آزادی واقعی را برای ایران به ارمغان بیاورد.
بتانکور با نقد تفاهمنامههای بینالمللی که صرفاً بر بحران اتمی تمرکز دارند و حقوق بشر و آزادی زندانیان سیاسی را نادیده میگیرند، گفت:
«فقط و فقط مردم ایران هستند که میتوانند این استبداد را سرنگون کنند و آن را با یک حاکمیت دموکراتیک تغییر دهند.»
از نظر او، میدان اصلی نبرد امروز، میدان افکار عمومی و حمایت از کانونهای شورشی، زنان و کارگرانی است که در خط مقدم ایستادهاند.
طرح ۱۰ مادهای مریم رجوی؛ چشمانداز یک ایران آزاد
از نگاه بتانکور، پاسخی که جامعه جهانی دههها به دنبال آن بوده، در ساختار مقاومت سازمانیافته و ائتلاف تحت رهبری خانم مریم رجوی تجلی یافته است. او انتخاب خانم رجوی به عنوان رئیسجمهور برگزیده مقاومت را فرآیندی دموکراتیک برای یکپارچگی اپوزیسیون و کسب مشروعیت لازم برای تغییر بنیادین دانست. بتانکور بار دیگر برنامه ۱۰ مادهای مریم رجوی را به عنوان تنها چشمانداز جامع و مدرن برای ایران فردا معرفی کرد؛ برنامهای که بر پایه انتخابات آزاد، برابری جنسیتی، جدایی دین از دولت، لغو حکم اعدام و یک ایران غیرهستهای استوار است.
نیروی محرک تغییر جهانی
اینگرید بتانکور در پایان با مخاطب قرار دادن مقاومان در اشرف ۳ و جوانان پرشور در خیابانهای ایران، آنان را نیروی محرک اصلی و قدرت تمامعیار این دگرگونی نامید. سخنرانی او در گردهمایی ایران آزاد ۲۰۲۶ یادآور این حقیقت بود که پیروزی بر تاریکی حاکم بر ایران بسیار نزدیک است؛ پیروزی بزرگی که تنها به جغرافیای ایران محدود نخواهد ماند، بلکه دستاوردی درخشان برای آزادی و امنیت کل جهان خواهد بود. فریاد پایانی او و تکرار واژه «حاضر»، تجسم همبستگی خللناپذیر بینالمللی با آرمانی بود که دموکراسی و عدالت را برای ایران میخواهد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر