۱۴۰۴ فروردین ۲۸, پنجشنبه

یادبود ۲۸ فروردین ۱۳۶۶؛ نقطه‌عطفی در مبارزه برای برابری و حقوق زنان ایران

 


در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۳۶۶، شورای ملی مقاومت ایران یکی از پیشگامانه‌ترین اسناد سیاسی خود را در حوزه برابری جنسیتی به تصویب رساند؛

سندی با عنوان «طرح آزادی‌ها و حقوق زنان» که نه‌فقط به‌عنوان برنامه‌ای برای دولت موقت آینده، بلکه به‌منزله یک منشور تعهد به عدالت جنسیتی و انسانی مطرح شد.

این طرح با تجلیل از ایستادگی تاریخی زنان ایران، به‌ویژه زنان مبارز و مجاهدی که در برابر رژیم مذهبی حاکم بر ایران سینه سپر کردند، اعلام می‌کند که تبعیض جنسیتی تضادی بنیادین با عدالت و کرامت انسانی دارد و بر ضرورت برچیدن ساختارهای تبعیض‌آمیز موجود در جمهوری اسلامی تأکید می‌ورزد.


اصول کلیدی طرح:

۱. مشارکت سیاسی برابر:

زنان از حق رأی، کاندیداتوری در انتخابات و مشارکت در همه‌پرسی‌ها به‌صورت کامل برخوردارند.

۲. برابری در اشتغال و مدیریت:

زنان حق انتخاب شغل دلخواه، اشتغال آزادانه و تصدی همه‌ی سطوح مسئولیت‌های دولتی و عمومی را دارند؛ از جمله پست‌هایی مانند ریاست‌جمهوری یا قضاوت.

۳. آزادی‌های مدنی و اجتماعی:

حق رفت‌وآمد، سفر، فعالیت اجتماعی و سیاسی برای زنان بدون نیاز به اجازه یا محدودیت از سوی فردی دیگر، تضمین شده است.

۴. انتخاب پوشش:

زنان در گزینش نوع پوشش خود کاملاً آزاد هستند و هیچ الزام و تحمیلی در این زمینه پذیرفته نیست.

۵. دسترسی برابر به آموزش، ورزش و هنر:

تمامی زنان بدون تبعیض می‌توانند از امکانات آموزشی، تحصیلی، هنری و ورزشی بهره‌مند شوند و در همه رقابت‌ها و فعالیت‌ها مشارکت داشته باشند.

۶. حمایت از تشکل‌های زنان:

شناسایی و پشتیبانی از نهادها و سازمان‌های داوطلبانه زنان در سراسر کشور، و اختصاص امتیازات ویژه آموزشی، فرهنگی و اداری برای کاهش نابرابری‌های ساختاری.

۷. برابری در حقوق شغلی:

برابری دستمزد برای کار برابر، ممنوعیت تبعیض در استخدام، و برخورداری از مزایای اجتماعی چون مرخصی زایمان، حق اولاد، بیمه بیکاری و حقوق بازنشستگی از اصول مصرح در این طرح است.

۸. آزادی در ازدواج و منع ازدواج اجباری:

ازدواج باید با رضایت طرفین و ثبت رسمی صورت گیرد؛ ازدواج کودکان زیر سن قانونی ممنوع است. هرگونه اجبار در خانواده علیه زنان، مردود شناخته شده است.

۹. حق برابر در طلاق:

طلاق در مراجع قانونی بررسی می‌شود و هر دو طرف، زن و مرد، در ارائه دلایل برای آن مساوی هستند. تعیین حضانت کودکان و مسائل مالی با نظر نهاد قضایی صورت می‌گیرد.

۱۰. حمایت از زنان تنها و کودکان تحت سرپرستی:

دولت مکلف به تأمین اجتماعی و حمایت همه‌جانبه از زنان مطلقه یا بیوه و کودکان آنان است.

۱۱. رفع تبعیض‌های حقوقی:

در حوزه‌های گواهی، حضانت، ولایت و ارث، نابرابری‌های موجود باید حذف شوند.

۱۲. لغو چندهمسری:

چندزنی یا تعدد زوجات ممنوع اعلام شده است و تنها در موارد استثنایی و با تشخیص قانون، امکان بررسی ویژه فراهم است.

۱۳. منع بهره‌کشی جنسی و الغای رسوم مردسالارانه:

هرگونه بهره‌برداری جنسی از زنان، اعم از سنت‌ها، رسوم یا قوانین که اجازه دهند زنی یا دختری به‌اجبار برای ازدواج یا تمتع به فرد دیگری واگذار شود، به‌صراحت مردود است و باید ملغی شود.


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر