۱۴۰۰ شهریور ۶, شنبه

محمد دار‌آفرین – از بستگان شهیدان سر بدار مجاهد خلق در قتل‌عام۶۷

 


من محمد دارآفرین هستم. من هم همراه با هزاران هزار بازمانده دیگر خانواده قربانیان قتل‌عام۶۷ دادخواه خونهای به ناحق ریخته عموهایم هستند.


من امروز اینجا ایستاده‌ام تا بازگوی گوشه‌یی از درد و رنج و فشارهایی که بر خانواده‌ام گذشته برایتان شرح بدهم.

پنج عموی مجاهد من طی سالهای ۶۰ تا ۶۷ به دست رژیم سفاک آخوندی به‌شهادت رسیدند. عموی قهرمانم اردشیر، در تهران به‌شهادت رسید

عموی دیگرم به نام تقی دارآفرین که یک فرزند شش ماهه داشت بعد از خروج از خانه دستگیر و راهی زندان مالک اشتر لاهیجان شد. به گفته همبندی‌هاش که صدای فریادهای زیر شکنجه او را می‌شنیدن، ۱۵روز زیر بیرحمانه‌ترین شکنجه‌ها لب نگشود تا این‌که در روز ۳۰شهریور ۶۳ یعنی تنها پنج روز پس از به‌شهادت رسیدن برادر کوچکترش اردشیر، به‌شهادت رسید.

عمو سوم من رضا دارآفرین پس از یک دوره حبس طولانی چند ماه بعد از آزادی از زندان، در یک تصادف ساختگی در پیاده‌رو خیابانی در اطراف شهرمان لاهیجان به‌شهادت رسید

اما اردلان و اردکان دارآفرین. با وجود شهادت سه برادرشان، زیر انواع فشارها، هرگز از آرمان مجاهدین دست نکشیدن و در قتل‌عام ۳۰هزار گل سرخ راه آزادی به برادرانشان و سایر شهدا پیوستند.

به‌سختی میشه رنجی رو که رژیم در این سالهای سیاه بر خانواده ما تحمیل کرد شرح داد یا حس کرد. به‌خصوص مادر بزرگم که زیر فشار غم سنگین شهادت ۵جگرگوشه‌اش تنها کارش گریستن بود و گریستن. . من و خواهرم هم که هر دو کوچک بودیم شبها گوشه دیگر اتاق گریه می‌کردیم و برای آرامش خودمان و مادربزرگمان در آغوشش آرام می‌گرفتیم.

پدرم فرزند کوچک این خانواده چه‌ها که نکشید. اونو بارها و بارها به بازجویی‌های طولانی شکنجه وار می‌بردند تا در مقابل برادراش بایسته. مغازه شو پلمب کردند و انواع فشارها اما با این وجود پدرم مقابل رژیم سر خم نکرد.

این گوشه‌یی از سرنوشتی است که رژیم برای خانواده‌های هوادار مجاهدین رقم زده، تاکسی جرأت نکند مقابل اون قد علم کند. اما خوشا نسل مسعود رجوی، نسل مجاهدین که مقابل این نسل‌کشی، نه تنها سر خم نکرد بلکه هر روز بیشتر برای آزادی مردم ایران مبارزه کرد. این شعله هرگز خاموش نمی‌شود تا به محاکمه کشیدن تک‌تک این جانیان با هم با خواهر مریم به اجرا در بیاید. .

امروز من اینجا ایستادم دو فرزند دارم به افتخار نامشان اردکان و اردلان است. تا تا به این رژیم بگم ما خانواده‌های شهدا لحظه‌ای پا پس نخواهیم کشید و همه ما تا سرنگونی این رژیم با خواهر مریم و برادر مسعود راه آنها را ادامه می‌هیم.

درود فراوان به شهدای راه آزادی حاضر حاضر حاضر

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر