۱۳۹۹ تیر ۱۳, جمعه

سالگرد آزادی رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت مریم رجوی و بازگشت به اورسوراواز - قسمت اول


۱۲ تیر۱۳۸۲-۳ژوئیه۲۰۰۳ :

۳ژوئیه ۲۰۰۳ (۱۲تیرماه ۱۳۸۲) جایگاه ویژه‌یی را در تاریخ معاصر ایران به‌ خود اختصاص داده است. 

۳ژوئیه یعنی شکست کودتا علیه مقاومت ایران، یعنی برچیدن یک توطئه بزرگ علیه منافع و مصالح مردم ایران در مبارزه با دیکتاتوری قرون‌وسطایی آخوندی، ۳ژوئیه، یعنی پیروزی عدالت بر سیاست استمالت و زدوبند.

۳ژوئیه از زبان رهبر مقاومت:
«۳ژوئیه لحظه‌یی از شکوهمند‌ترین لحظه‌های تاریخ مقاومت مردم ایران در برابر رژیم آخوندی است. لحظه‌یی که تار‌و‌پود، بود‌و‌نبود و عطش سوزان ایران و ایرانی برای آزادی را در انظار جهانیان به ‌نمایش گذاشت».
بله در روز ۳ژوئیه این آزادی بود که از اسارت آزاد شد؛ آزادی فرشته آزادی ایران، آزادی آن که خودش بالاترین فداکاریها را برای آزادی مردم و میهنش انجام داده است.
پیام این روز برای همه جویندگان و کوشندگان و مجاهدان آزادی ایران این است که هر کس در راه آرمان حق خودش پایداری و مقاومت کند، ماندنی و پیروز است و آن که خودش را فدا می‌کند و برای آرمانش قربانی می‌دهد، دلها و قلبها را فتح می‌کند. ۳ژوئیه، روز غلیان عشقها و عاطفه‌ها و نثار آنها به ‌مقاومت و سمبل آن مریم ‌رجوی بود.
۳ژوئیه چگونه محقق شد؟
۳ژوئیه، هرگز در یک سینی طلایی به‌ مردم و مقاومت ایران هدیه نشد. ۳ژوئیه، پایان طبیعیِ کودتای ۱۷ ژوئن نبود. ۳ژوئیه، یک حادثه‌ خلق‌الساعه نبود. بلکه پایان راهی بود ۱۷روزه ولی به ‌اندازه ۱۷سال. انفجاری بود همراه با این پیام که:
“من اگر برخیزم ـ تو اگر برخیزی ـ همه برمی‌خیزند“.
صدایی بود که هرگز خاموش نشد و فریاد زد: “من مقاومت می‌کنم، پس هستم“.
آن‌روز، حاصل یک خیزش ۱۷روزه در شرایطی بسیار تیره‌وتار بود. موجی از تظاهرات، اعتصاب‌غذا و تحصن، هر روز جریان داشت. تنها طی سه روز، ۱۶تن از ایرانیان در شهرهای پاریس، برن، رم، لندن، اتاوا، آتن و نیکوزیا و همین‌طور در ایران (سه نفر در تهران، دو تن در مشهد و یک نفر در شهر بابل) دست به‌ خودسوزی زدند. دو نفر از آنها، صدیقه مجاوری، ۴۴ساله مقیم فرانسه و ندا حسنی ۲۵ساله، مقیم کانادا، به‌ترتیب در پاریس و لندن خودشان را به ‌آتش کشیده و جان سپردند.


خروش جوانان علیه دستگیری مریم رجوی 

یکی از هموطنانمان درباره آن‌روزها گفت: ما ۱۶ ـ ۱۷روز، تلخ‌ترین روزهای زندگیمان را گذراندیم. ولی وقتی مریم آزاد شد، خدا دنیا را به ‌ما داد، من ۵۰ سال عمر دارم و تجربه‌یی به‌این شیرینی هرگز نداشتم. روزی به ‌این شیرینی هرگز نداشتم.
یک هموطن دیگر در گزارشی از روز سوم ژوئیه نوشت: روز بازگشت امید و طراوت بهار، یک برگ زیبا و زرین که بر صفحات مقاومتی سترگ و پایدار، همواره درخشان خواهد ماند و روی آن نوشته شده:
«ما تاریخ را تغییر خواهیم داد».
بله، ۳ژوئیه در کارزاری مشترک و توسط فداکاری بیکران مجاهدان، مقاومت‌کنندگان و مبارزان راه آزادی، به‌دست آمد. آنهایی که باور داشتند و ثابت کردند که همیشه خواست انسان بر جبرها پیروز می‌شود و وقتی ملتی تصمیم می‌گیرد دیگر زیر یوغ ارتجاع نباشد سرانجام پیروز خواهد شد.
پرونده توطئه ۱۷ژوئن به‌خاک سپرده شد


اوج شادی هموطنان پس از آزادی مریم رجوی


مریم رجوی در میان شادی هموطنان پس از آزادی از زندان

سوم ژوئیه در تاریخچه مقاومت، یک روز شادی و جشن و از شکوهمندترین لحظه‌های تاریخ معاصر این میهن است. سوم ژوئیه یادآور پیروزی بزرگ بر توطئه، براتهام و بر بندوبست است، سوم ژوئیه یادآور شکست کودتای ننگین ۱۷ژوئن است. شادی مقاومت دراین جشن فرخنده، البته هرسال افزونتر می‌گردد.
روز ۱۶ژوئن (۲۶خرداد) سال ۸۵ ،حکومت فرانسه، یک مهر «باطل شد» بر توطئهٴ ۱۷ژوئن و یک مهر حقانیت بر پیروزی مقاومت ایران در آن توطئه رذیلانه زد. دادگاه استیناف پاریس در آن روز با صدور احکامی تمامی محدودیتهای قضایی خانم مریم رجوی، و تمامی دستگیرشدگان ۱۷ژوئن ۲۰۰۳ را لغو کرد. رأی دادگاه استیناف پاریس به‌همهٴجهانیان نشان داد که یورش شرم‌آور به‌دفتر شورای ملی مقاومت و منازل اعضا و هواداران مقاومت از ابتدا هیچ پایه حقوقی نداشته و یک زد و بند کثیف و شوم با رژیم ضدبشری آخوندی بوده است. در حقیقت می‌شود گفت که با این حکم دادگاه استیناف، پروندهٴ آن توطئه به‌خاک سپرده شد. از آن‌پس هرسال پوشالی‌بودن پرونده بی‌آبروی ۱۷ژوئن، بیشتر و بیشتر برملا شد و بالاخره پیروزیهای عظیم دیگری نیز بر شادی آن پیروزی اضافه شد. یکی از آنها پیروزی درخارج‌کردن نام مجاهدین از فهرست تروریستی بود. پیروزیی که بعداز هفت سال تلاش و مبارزه بی‌امان، با تحصنهای طولانی، با کنفرانسهای مفصل، با تلاشهای حقوقی بسیار، با افشاگریهای گسترده، با مبارزه جانانه در دادگاههای بزرگ دنیا، سرانجام محقق شده. و با محقق‌شدن این پیروزی، زیربنا و پایه اصلی اتهامات توطئه ۱۷ژوئن زده شده و شیرازه تمامی آن کتاب سیاه ننگ، از هم گسیخته.
بله! پس می‌شود گفت، دهمین جشن در سالروز آزادی خانم رجوی، در سوم ژوئیه ۲۰۰۳، جشنی است با شادیهای بسیار بیشتر و با فرخندگی و خجستگیهای بسا افزونتر.
در این لحظه پیروزی اگر درنگ کنیم فقط یک پیام خواهیم شنید: و آن این است:
امید بر یأس، پیروز می‌شود، مقاومت بر توطئه غلبه می‌کند، پاکی و صداقت بر ننگ و بندوبست و خباثت می‌شود. و این پیام، همان علت همه خجستگی و فرخندگی جشن و پیروزی سوم ژوئیه است.

ادامه دارد...

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر