۱۳۹۹ فروردین ۲۱, پنجشنبه

پرتوی از سوره حدید - قسمت دوم


مسعود رجوی - ۱۳۷۸

مسعود رجوی سپس خطاب به رزم‌آوران آزادی گفت:
شما مجاهدین و رزم‌آوران آزادی الان داشتید شعار می‌دادید که  خورشید درخشان و مهر تابان آزادی و مقاومت ایران را در تهران مستقر خواهید نمود. برای چه؟ قطعاً برای غلبه بر ظلمات خمینی و حاکمیت آخوندی.
قرآن ادامه می‌دهد: چرا چنان‌که باید در راه خدا انفاق و فدیه نمی‌کنید و میراث آسمانها و زمین از آن خداست.
مسعود رجوی افزود: مخاطب خاص این آیه، کسانی بودند که از بذل مال و دارایی خودشان در راه خدا و رسول خدا دریغ می‌کردند.‌ اما طبعاً مثل همهٌ آیات قرآن پهنهٌ عام هم دارد، به‌خصوص که تأکید می‌کند داراییها و توانمندیهای انسان، به‌عنوان ودیعه‌های طی طریق در جادهٌ تکامل، موقتاً در اختیار اوست. یعنی چندصباحی و چند ده‌سالی بیشتر نخواهد پائید. پس بشتابید و تا فرصت باقی است این تواناییها و داراییها را در مسیر رستگاری به‌کار اندازید. البته در هر‌زمان، هر‌کس که به راه خیر و به راه خدا و خلق برود، مورد احسان و قبول خداست. اما در تاریخ ملتها، رشیدترین فرزندان و پرچمداران و قهرمانان، کسانی هستند که در شرایط سخت، در شرایط تیره و تار، پرچم حریت یک خلق محروم را بلند می‌کنند و همهٌ رنجهایش را می‌پذیرند. با داغ و فراقها و خانه‌به‌دوشیهایش، با هر آن‌چه که الزام آن راه است…
سپس مسعود رجوی با تاکید بر این که این حقیقت را مجاهدان و رزم‌آوران آزادی درمی‌یابند که  انفاق و فدیه و فدای یومیه «عملیات جاری» آنهاست، گفت همان انفاق و فدیهٌ پاکیزه‌ساز و تطهیرکننده‌یی که بدون آن هرگز راه آزادی خلق هموار نمی‌شود.
کیست که به خدا وام بدهد؛ وام زیبا و نیک،
پس به اضعاف دریافت خواهد نمود و او راست اجری کریم.
شگفتا! در‌ابتدای سوره با خدایی مواجهیم که «ابتدا» و «انتها» و «ظاهر» و «باطن»  همه‌چیز است، بر آسمانها و زمین سلطهٌ مطلق دارد و همهٌ میراث در هر کجا نهایتاً از آن اوست، زنده می‌کند، می‌میراند، همه‌چیز تسبیح‌گوی او و شناور به‌سوی اوست، عین توانایی، عزت، حکمت و بصیرت و  بینایی است و در هرجا که باشیم با ماست و از ما عهد و پیمان خروج از ظلمات به جانب نور و روشنایی گرفته است… 

پایان قسمت دوم
ادامه دارد....

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر