۱۳۹۴ آبان ۶, چهارشنبه

امام حسين از ديد بزرگان خارجي

مهاتما گاندى(رهبر استقلال هند) :



من زندگى امام حسین،آن شهید بزرگ اسلام ابدقت‏خوانده‏ام و توجه كافى به صفحات كربلا نموده‏ام و بر من روشن شده است‏كه اگر هندوستان بخواهد یك كشور پیروز گردد،بایستى از سرمشق امام حسین‏پیروى كند.

محمد على جناح(قاعد اعظم پاكستان) :



هیچ نمونه‏اى از شجاعت،بهتر از آنكه امام‏حسین از لحاظ فداكارى و تهور نشان داد در عالم پیدا نمى‏شود.به عقیده من تمام ‏مسلمین باید از سرمشق این شهیدى كه خود را در سرزمین عراق قربان كردپیروى نمایند.

چارلز دیكنز(نویسنده معروف انگلیسى) :



اگر منظور امام حسین جنگ در راه‏ خواسته‏ هاى دنیایى بود،من نمي‏فهمم چرا خواهران و زنان و اطفالش به همراه اوبودند؟ پس عقل چنین حكم مى‏نماید كه او فقط بخاطر اسلام، فداكارى خویش راانجام داد.

توماس كارلایل(فیلسوف و مورخ انگلیسى) :



بهترین درسى كه از تراژدى كربلا مى‏گیریم، اینست كه حسین و یارانش ایمان استوار به خدا داشتند.آنها با عمل‏خود روشن كردند كه تفوق عددى در جایى كه حق با باطل روبرو مى‏شود اهمیت‏ندارد و پیروزى حسین با وجود اقلیتى كه داشت،باعث‏شگفتى من است.

ادوارد براون (مستشرق معروف انگلیسى) :



آیا قلبى پیدا مى‏شود كه وقتى درباره كربلاسخن مى‏شنود،آغشته با حزن و الم نگردد؟حتى غیر مسلمانان نیز نمى‏توانندپاكى روحى را كه در این جنگ اسلامى در تحت لواى آن انجام گرفت انكار كنند.

فردریك جمس :

درس امام حسین و هر قهرمان شهید دیگرى این است كه در دنیااصول ابدى عدالت و ترحم و محبت وجود دارد كه تغییر ناپذیرند و همچنین‏مى‏رساند كه هر گاه كسى براى این صفات مقاومت كند و بشر در راه آن پافشارى‏نماید،آن اصول همیشه در دنیا باقى و پایدار خواهد ماند.

ل.م.بوید

در طى قرون،افراد بشر همیشه جرات و پردلى و عظمت روح،بزرگى‏قلب و شهامت روانى را دوست داشته‏اند و در همینهاست كه آزادى و عدالت‏هرگز به نیروى ظلم و فساد تسلیم نمى‏شود.این بود شهامت و این بود عظمت امام‏حسین.و من مسرورم كه با كسانى كه این فداكارى عظیم را از جان و دل ثنامى‏گویند شركت كرده‏ام،هر چند كه 1300 سال از تاریخ آن گذشته است.
من زندگى امام حسین،آن شهید بزرگ اسلام ابدقت‏خوانده‏ام و توجه كافى به صفحات كربلا نموده‏ام و بر من روشن شده است‏كه اگر هندوستان بخواهد یك كشور پیروز گردد،بایستى از سرمشق امام حسین‏پیروى كند
عاشورا

واشنگتن ایروینگ (مورخ مشهور آمریكایى) :



براى امام حسین‏«ع‏»ممكن بود كه‏زندگى خود را با تسلیم شدن اراده یزید نجات بخشد،لیكن مسؤولیت پیشوا ونهضت بخش اسلام اجازه نمى‏داد كه او یزید را بعنوان خلافت بشناسد.او بزودى‏خود را براى قبول هر ناراحتى و فشارى به منظور رها ساختن اسلام از چنگال‏بنى امیه آماده ساخت.در زیر آفتاب سوزان سرزمین خشك و در روى ریگهاى‏تفتیده عربستان،. روح حسین فنا ناپذیر است.اى پهلوان و اى نمونه شجاعت و اى‏شهسوار من،اى حسین!

توماس ماساریك :



اگر چه كشیشان ما هم از ذكر مصائب حضرت مسیح مردم رامتاثر مى‏سازند،ولى آن شور و هیجانى كه در پیروان حسین‏«ع‏»یافت مى‏شود درپیروان مسیح یافت نخواهد شد و گویا سبب این باشد كه مصائب مسیح در برابرمصائب حسین‏«ع‏»مانند پر كاهى است در مقابل یك كوه عظیم پیكر.

موریس دوكبرى :

در مجالس عزادارى حسین گفته مى‏شود كه حسین، براى حفظ شرف و ناموس مردم و بزرگى مقام و مرتبه اسلام،از جان و مال و فرزند گذشت وزیر بار استعمار و ماجراجویى یزید نرفت. پس بیایید ما هم شیوه او را سرمشق‏قرار داده، از زیردستى استعمارگران خلاصى یابیم و مرگ با عزت را بر زندگى باذلت ترجیح دهیم.

ماربین آلمانى (خاور شناس) :

حسین‏«ع‏»با قربانى كردن عزیزترین افراد خود و بااثبات مظلومیت و حقانیت‏خود،به دنیا درس فداكارى و جانبازى آموخت و نام‏اسلام و اسلامیان را در تاریخ ثبت و در عالم بلند آوازه ساخت.این سرباز رشیدعالم اسلام به مردم دنیا نشان داد كه ظلم و بیداد و ستمگرى پایدار نیست و بناى‏ستم هر چه ظاهرا عظیم و استوار باشد،در برابر حق و حقیقت چون پر كاهى بر بادخواهد رفت.

بنت الشاطى :



زینب،خواهر حسین بن على‏«ع‏»لذت پیروزى را در كام ابن زیاد وبنى امیه خراب كرد و در جام پیروزى آنان قطرات زهر ریخت،در همه حوادث‏سیاسى پس از عاشورا، همچون قیام مختار و عبد الله بن زبیر و سقوط دولت‏امویان و برپایى حكومت عباسیان و ریشه دواندن مذهب تشیع،زینب قهرمان‏كربلا نقش برانگیزنده داشت.

لیاقت على خان (نخستین نخست وزیر پاكستان) :



این روز محرم،براى مسلمانان سراسرجهان معنى بزرگى دارد.در این روز،یكى از حزن آورترین و تراژدیك‏ترین وقایع‏اسلام اتفاق افتاد،شهادت حضرت امام حسین‏«ع‏»در عین حزن،نشانه فتح نهایى‏روح واقعى اسلامى بود،زیرا تسلیم كامل به اراده الهى به شمار مى‏رفت.این درس‏به ما مى‏آموزد كه مشكلات و خطرها هر چه باشد،نبایستى ما پروا كنیم و از راه‏حق و عدالت منحرف شویم.
در مجالس عزادارى حسین گفته مى‏شود كه حسین، براى حفظ شرف و ناموس مردم و بزرگى مقام و مرتبه اسلام،از جان و مال و فرزند گذشت وزیر بار استعمار و ماجراجویى یزید نرفت. پس بیایید ما هم شیوه او را سرمشق‏قرار داده، از زیردستى استعمارگران خلاصى یابیم و مرگ با عزت را بر زندگى باذلت ترجیح دهیم

جرج جرداق (دانشمند و ادیب مسیحى) :



وقتى یزید، مردم را تشویق به قتل حسین ومامور به خونریزى ميكرد، آنها مي گفتند:«چه مبلغ ميدهى؟»اما انصار حسین به‏ او گفتند: ما با تو هستیم. اگر هفتاد بار كشته شویم، باز ميخواهیم در ركابت جنگ‏ كنیم و كشته شویم.

عباس محمود عقاد (نویسنده و ادیب مصرى) :



جنبش حسین، یكى از بى نظیرترین‏ جنبشهاى تاریخى است كه تاكنون در زمینه دعوتهاى دینى یا نهضتهاى سیاسى پدیدار گشته است...دولت اموى پس از این جنبش،به قدر عمر یك انسان طبیعى ‏دوام نكرد و از شهادت حسین تا انقراض آنان بیش از شصت و اندى سال نگذشت.

احمد محمود صبحى :

اگر چه حسین بن على‏«ع‏» در میدان نظامى یا سیاسى‏ شكست ‏خورد، اما تاریخ،هرگز شكستى را سراغ ندارد كه مثل خون حسین‏«ع‏»به‏ نفع شكست ‏خوردگان تمام شده باشد .خون حسین، انقلاب پسر زبیر و خروج‏ مختار و نهضتهاى دیگر را در پى داشت، تا آنجا كه حكومت اموى ساقط شد ونداى خونخواهى حسین، فریادى شد كه آن تختها و حكومتها را به لرزه درآورد.

آنطون بارا (مسیحى) :



اگر حسین از آن ما بود، در هر سرزمینى براى او بیرقى برمى ‏افراشتیم و در هر روستایى براى او منبرى بر پا مى‏ نمودیم و مردم را با نام ‏حسین به مسیحیت فرا مى‏ خواندیم.

گیبون (مورخ انگلیسى) :

با آنكه مدتى از واقعه كربلا گذشته و ما هم با صاحب واقعه ‏هم وطن نیستیم، مع ذلك مشقات و مشكلاتى كه حضرت حسین‏«ع‏»تحمل‏ نموده، احساسات سنگین دل‏ترین خواننده را برمى ‏انگیزد، چندان كه یك نو‏عطوفت و مهربانى نسبت به آن حضرت در خود مى ‏یابد.
(داستان حسینى) عشق آزادگان را به ‏فداكارى در راه خدا بر مى‏انگیزد و استقبال مرگ را بهترین آرزوها به شمارمى‏ آورد، چندان كه براى شتاب به قربانگاه، بر یكدیگر پیشى جویند

نیكلسون (خاورشناس معروف) :

بنى امیه، سركش و مستبد بودند، قوانین اسلامى را نادیده انگاشتند و مسلمین را خوار نمودند... و چون تاریخ را بررسى كنیم، گوید:

دین بر ضد فرمانفرمایى تشریفاتى قیام كرد و حكومت دینى در مقابل امپراتورى ‏ایستادگى نمود. بنابراین، تاریخ از روى انصاف حكم مى ‏كند كه خون حسین‏«ع‏»به ‏گردن بنى امیه است.

سرپرسى سایكس(خاور شناس انگلیسى) :



حقیقتا آن شجاعت و دلاورى كه این عده‏ قلیل از خود بروز دادند، به درجه ‏اى بوده است كه در تمام این قرون متمادى هركسى كه آن را شنید، بى اختیار زبان به تحسین و آفرین گشود.این یك مشت مردم ‏دلیر غیرتمند، مانند مدافعان ترموپیل، نامى بلند غیر قابل زوال براى خود تا ابدباقى گذاشتند.

تاملاس توندون (هندو،رئیس سابق كنگره ملى هندوستان) :

این فداكاریهاى عالى از قبیل ‏شهادت امام حسین‏«ع‏»، سطح فكر بشریت را ارتقا بخشیده است و خاطره آن ‏شایسته است همیشه باقى بماند و یادآورى شود. محمد زغلول پاشا (در مصر، در تكیه ایرانیان) : حسین‏«ع‏» در این كار،به واجب دینى وسیاسى خود قیام كرده و اینگونه مجالس عزادارى، روح شهامت را در مردم ‏پرورش مى ‏دهد و مایه قوت اراده آنها در راه حق و حقیقت مى ‏گردد.

عبد الرحمان شرقاوى (نویسنده مصرى) :



حسین‏«ع‏»، شهید راه دین و آزادگى است.نه‏ تنها شیعه باید به نام حسین ببالد، بلكه تمام آزاد مردان دنیا باید به این نام شریف ‏افتخار كنند.

طه حسین (دانشمند و ادیب مصرى) :



حسین‏«ع‏» براى به دست آوردن فرصت و ازسرگرفتن جهاد و دنبال كردن از جایى كه پدرش رها كرده بود، در آتش شوق ‏مى ‏سوخت.او زبان را درباره معاویه و عمالش آزاد كرد، تا به حدى كه معاویه ‏تهدیدش نمود.اما حسین، حزب خود را وادار كرد كه در طرفدارى حق سختگیر باشند.

عبد الحمید جودة السحار (نویسنده مصرى) :

حسین‏«ع‏» نمى ‏توانست با یزید بیعت كند و به حكومت او تن بدهد، زیرا در آن صورت، بر فسق و فجورصحه مى ‏گذاشت ‏و اركان ظلم و طغیان را محكم مى ‏كرد و بر فرمانروایى باطل تمكین مى ‏نمود.امام ‏حسین به این كارها راضى نمى‏ شد،گر چه اهل و عیالش به اسارت افتند و خود ویارانش كشته شوند.

علامه طنطاوى (دانشمند و فیلسوف مصرى) :

(داستان حسینى) عشق آزادگان را به‏ فداكارى در راه خدا بر مى ‏انگیزد و استقبال مرگ را بهترین آرزوها به شمارمى ‏آورد، چندان كه براى شتاب به قربانگاه، بر یكدیگر پیشى جویند.

العبیدى (مفتى موصل) :

فاجعه كربلا در تاریخ بشر نادره‏اى است،همچنان كه مسببین ‏آن نیز نادره‏اند...حسین بن على‏«ع‏»سنت دفاع از حق مظلوم و مصالح عموم را بنابر فرمان خداوند در قرآن به زبان پيغمبراكرم وظیفه خویش دید و از اقدام به آن ‏تسامحى نورزید.هستى خود را در آن قربانگاه بزرگ فدا كرد و بدین سبب نزد پروردگار،«سرور شهیدان‏» محسوب شد و در تاریخ ایام،«پیشواى اصلاح طلبان‏» به شمار رفت.آرى،به آنچه خواسته بود و بلكه برتر از آن،كامیاب گردید. 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر